MMMotion

Even een extern bericht met de aankondiging van een studiedag die elke muzikant moet interesseren.

Op 28 oktober 2009 organiseert Muziekcentrum Vlaanderen i.s.m. het Departement Cultuur, Jeugd, Sport en Media de studiedag ‘Muziek Digitaal’. De studiedag focust op muziek in het digitale tijdperk: hoe beïnvloedt de opkomst van digitale technologie de (re)productie, distributie en consumptie van muziek? De volgende sessies komen aan bod:

Per thema komen 3-4 sprekers aan bod, telkens gevolgd door een vragen- en antwoordenronde.

Benieuwd naar meer?

Laat je gegevens achter op www.muziekdigitaal.be/nieuwsbrief en wees er als eerste bij wanneer we de inschrijvingen openen en het volledige programma bekendmaken. En hou alvast 28 oktober vrij!

Muziek Digitaal - 28 oktober - Beursschouwburg - Brussel

Meer info: www.muziekdigitaal.be

Gisteren spoorde ik naar een behoorlijk prestigieus event in Antwerpen. Younison ging op de barricade voor de artiesten: ‘Artists, stand up for your rights!’ was de slogan. Tom Barman had zijn schouders onder initiatiefnemer Kelvin Smits gezet en er waren heel wat grote namen present: ik spotte onder meer Mauro Pawlovski, Stef Kamil Carlens, Stijn Meuris en Alex Callier.

Younison wil de (voornaamlijk auteurs)rechten van de muzikanten beter verdedigen en beheersvennootschappen zoals Sabam op de vingers tikken om hun werk efficiënter en transparanter uit te voeren. De kernpunten zijn: transparantie, accountability en de mogelijkheden maximaliseren voor digitale inkomstenstromen.

Op zich een nobel doel. Kelvin wist zijn punten dan ook met veel flair aan de man te brengen, met luid applaus tot gevolg. De aanwezigen werden ook opgeroepen om Younison en hun advocaat een juridisch mandaat te geven om met één stem in hun plaats te onderhandelen en eventueel een gerechtelijke procedure in te leiden.

Tot dan leek er niet echt een vuiltje aan de lucht, tot wanneer de juridische éminence van GALM - nog zo’n organisatie die wil dat de auteurs lichte muziek aan één kar trekken tegenover instanties als Sabam - Luc Gulinck enkele kritische vragen wilde stellen. De reacties van bepaalde individuën waren niet bepaald gelukkig te noemen. Een respectvolle, kritische discussie leek niet mogelijk en er werd vooral veel vijandig op de man gespeeld. Het officiële gedeelte van de samenkomst eindigde behoorlijk chaotisch en liet mij waarschijnlijk niet als enige enigszins verdwaasd achter. Was het dan niet mogelijk om effectief met alle artiesten aan één kar te trekken, Younison strekking én GALM strekking?

Ik probeerde in de wandelgangen en op basis van wat Luc Gulinck en Guy Van Handenhove (EMI Publishing) in het plenum vertelden, te achterhalen wat de kritische opmerkingen zijn tegenover het Younison-initiatief:

Als Younison zich wil profileren als een democratische organisatie, denk ik persoonlijk dat zij rekening moet houden met deze critici en in een open dialoog met hen moet treden. Tijdens de verbale krachtpatserij van gisterenavond was democratisch en kritisch onderbouwd overleg ver te zoeken. Dit vraagt duidelijk een minder gepolariseerde opstelling van beide partijen, waar er niet op de man gespeeld wordt, waar niet wordt uitgesproken dat mensen zich bedreigd voelen, en waar mijns insziens ook woorden als ‘charade’ en ‘demagogisch’ niet op zijn plaats zijn.

Met dit laatste punt kom ik ook bij mijn persoonlijke kritische beschouwingen tegenover wat ik maar het GALM-kamp zal noemen, met als meest prominente exponent, Luc Gulinck. Ik heb net zo goed en kwaad als ik kon, de kritiek tegenover Younison geresumeerd en ik onderschrijf ook persoonlijk dat Younison die punten moet aanpakken. Ik ben zelf al een tijdje zowel lid van GALM als van Younison en ik zit me al behoorlijk lang af te vragen - tot gisteren - wanneer daar eindelijk eens beweging ging in komen. Iedereen heeft gisteren Younison aan het werk kunnen zien. Ik zal zelf even uiteenzetten hoe ik GALM ervaren heb.

Luc Gulinck is de voornaamste spreekbuis van GALM en hij komt mij altijd voor als een erudiet man met een sterk onderbouwd discours en pakken ervaring en juridische kennis (hij is jurist, voor alle duidelijkheid). Kortom: hij weet waarover hij spreekt. Anderzijds valt het me op dat GALM een behoorlijk klein draagvlak heeft, zeker in vergelijking met de vertoning van gisteren. Vorig jaar werd een gelijkaardige bijeenkomst georganiseerd door GALM. De opkomst was behoorlijk laag toen, gisteren zaten we denk ik met een factor x10. Voert Kelvin een gladde show op of is hij gewoon een stukje flamboyanter dan een geleerde jurist? Is hij wat demagogisch? Wil hij zieltjes winnen of is hij heel gepassioneerd over zijn missie? Gaat hij soms wat te kort door de bocht? Eén ding staat vast: hij bereikt veel mensen. De grote namen zijn er, de media-aandacht is er. Dat heb ik bij GALM gemist.
Verder heb ik ook de indruk dat er bij GALM iets te weinig inzicht is in de nieuwste digitale evoluties en dat men er iets te weinig de blik op de toekomst richt en zich afvraagt wat de toekomst is van auteursrecht in een digitale wereld van onbeperkte kopieën en ongebreidelde creativiteit. Soms vraag ik me af of de strijdpunten van GALM geen achterhoedegevechten zijn. Dat is niet denigrerend bedoeld, want achterhoedegevechten zijn ontzettend belangrijk en er werden door GALM een aantal cruciale punten aangekaart. Zonder achterhoede is een leger immers verloren. Ik herhaal ook dat het geen persoonlijke aanval aan het adres van GALM. Je kunt niet in alles 100% beslagen zijn. Ik steek er bijvoorbeeld zelf veel tijd in om mee te zijn met de nieuwe digitale ontwikkelingen, maar ik weet niets af van alle juridische procedures en fijnzinnigheden.

En daarmee kom ik tot mijn eindconclusie: we hebben allemaal onze zwaktes en sterktes en we moeten die compenseren door met elkaar samen te werken. We hebben de Kelvins nodig die zorgen voor een flamboyant, vlot verhaal dat iedereen meetrekt en voor een scoop zorgt in de media. Van de andere kant hebben we de Gulincks nodig die de grondige analyses maken, erover waken dat de Kelvins niet uit de bocht vliegen, dat er ook stap voor stap onderhandeld kan worden, zonder dat we verzanden in een eindeloze procedure, en waarbij de jongen veulens af en toe voor een stevige trap onder de kont zorgen. In een goed leger heb je de stormlopers vooraan die zorgen voor brio en bravoure en heb je een stevige achterhoede die ervoor zorgt dat de troepen niet uit elkaar geslagen worden.

En wat we nu misschien vooral nog missen zijn troepen die zorgen voor een goed evenwicht tussen de achterhoede en de stormlopers, die maken dat het leger eensgezind voor hetzelfde doel blijft strijden. Hopelijk lezen Tom of Alex dit…

“Frankly I’m not sure the record industry has *ever* had a relationship with fans. Their end users simply aren’t music consumers — their customers are actually retailers, from Tower to iTunes.”

Zo zegt Steve Knopper het, editor bij het magazine Rolling Stone, de auteur van Appetite for Self-Destruction, The Spectacular Crash of the Record Industry in the Digital Age.

Het volledige interview by Hypebot vind je hier en hier.

Remixen is hot tegenwoordig. Deze site maakt jouw YouTubefilmpje in een wip een heel stuk dynamischer (verdomd moeilijke url wel, ik vond de sleutel: elke klinker wordt verdriedubbeld).

Bekijk het effect maar eens als je de videoclip van Passion (Colorless Green Ideas) door hun mallemolen haalt.

Een goed overzicht van de mogelijkheden van web 2.0 vanuit een muzikaal perspectief. Dankzij EHPO.

Dit artikel op Music Think Tank heeft een aantal interessante punten over de rol van de manager in de ‘nieuwe muziekbusiness’.

De evoluties van de laatste tien jaar stellen de manager voor een niet te onderschatten taak. Vroeger handelde de business rond het drieluik cd/radio/detailhandel. Als manager probeerde je vooral een goede platendeal in de wacht te slepen en het platenlabel zorgde voor de opname, de distributie, de promotie en het pluggen van de singles op de radiozenders.

In het DIY-tijdperk worden er heel andere dingen van een manager verwacht. Tekenen bij een platenlabel is niet meer vanzelfsprekend en misschien zelfs niet wenselijk. De manager moet alles afweten over het internet, online promotie en distributie, alternatieve partnerships overwegen, enz.

Moeilijk om dit als één persoon te blijven overzien. Erig Galen komt in het artikel dan ook met het goede voorstel om de taken te gaan verdelen in een soort van co-managership. Hij maakt de vergelijking met een business start-up (wat is een professioneel ingestelde, ambitieuze band immers anders?). Ook daar stel je een team samen van verschillende mensen met elk hun expertise en specialiteiten. De combinatie van een ‘traditionele’ manager, met veel ervaring en contacten in de live business, en een ‘nieuwe’ manager, die misschien minder ervaring en contacten heeft, maar wel de know-how over social media, nieuwe ontwikkelingen en online promotie, lijkt inderdaad ideaal.

De laatste weken ben ik gestart met zogenaamde ‘consultancy’ activiteiten, zoals al een tijdje viel af te leiden uit de link rechtsboven. Eigenlijk past dit helemaal in het verhaal van co-managership. Ik vul de manager met zijn know-how aan met mijn kennis over online mogelijkheden en strategieën. En dit uiteraard allemaal met het succes van de artiest als doelstelling.

Ik sta nog steeds open voor nieuwe bands of artiesten die op zoek zijn naar begeleiding. Neem gerust contact met me op.

Ik heb de laatste weken mijn literatuur behoorlijk goed bijgehouden, maar het is er niet zo van gekomen om er ook nog wat over te schrijven. Laat ik alvast beginnen met nog eens de interessantste items van de laatste weken op een rijtje te zetten.

Ariel schreef een interessant artikel op Music Think Tank over hoe je als band het meest kunt halen uit iTunes. Wees vooral creatief met iMixes.

Dubber maakt weer een goed punt over het uitsturen van promocd’s. De essentie: concentreer je niet op de usual suspects waar je demootje ergens onderaan de stapel terechtkomt, maar geef een gratis exemplaar en je beste vrienden en kennissen van wie je denkt dat ze de plaat zullen appreciëren. Mensen die eigenlijk NOOIT een promopakket krijgen. Meer kans dat zij het doorvertellen.

En dit lijkt ook een schat aan informatie, weliswaar vooral voor de Amerikaanse markt.

Some time ago I talked about the problem of speaking two languages on social platforms such as Twitter or Facebook.

Many of us Dutch-speaking social media users have to deal with a situation where we express ourselves much better in our native tongue, but we also have a bunch of international followers and we don’t want to overload them with messages in a language which they can’t understand.

I think I found a humble solution for this problem on the Twitter platform. I registered an account on Twitter, @nlds, which is short for ‘Nederlands’ (Dutch). This is the deal:

Of course, this only works if all my Dutch-speaking followers start to follow @nlds. I’ll start tweeting about that and I hope everybody will like my idea (and retweet it).

It’s quite clear that this system can also be applied to other languages. Just look for a straightforward and short twittername. Or maybe Twitter itself should take care of this?

De laatste weken ondernam ik een behoorlijk grootschalig onderzoek naar de manier waarop een aantal bekende Belgische bands op het internet vertegenwoordigd zijn. Ik koos een staal van 30 gerenommeerde of opkomende bands en bestudeerde hun website, hun MySpace-profiel, hun aanwezigheid op Facebook, Netlog, Last.fm, iLike, YouTube en Twitter.

Daarbij ging ik uit van een aantal criteria:

Ik zette alles uit in een spreadsheet, kende waarden toe aan de verschillende criteria en kwam op die manier aan een waardenschaal met een eindscore voor elke band. Dan wordt het nu hoog tijd om de winnaars van deze Internet Top 30 bekend te maken.

Deze keer haalt dEUS het van hun wedstrijdenrivaal Milow. Opvallend is ook wel de lage score van enkele high profile bands zoals Soulwax of Daan.

We besluiten met enkele algemene vaststellingen:

Steve Lawson from Andrew Dubber on Vimeo.

In de bovenstaande video wordt echt eens heel goed verwoord waarom Twitter interessant is voor muzikanten. Andrew Dubber interviewt Steve Lawson. Ik wil zelf wijzen op twee dingen: