MMMotion

Enkele dagen geleden schreef ik mijn persoonlijke verslag over de animeuze Younison meeting op 30 juni in Antwerpen. De twee tenoren reageerden vriendelijk op mijn post, maar daarna werd de strijd in de media verder gezet. GALM publiceerde een opiniestuk in De Morgen op zaterdag. Daarin worden Younison en initiatiefnemer Kelvin Smits behoorlijk hard aan de schandpaal genageld. ‘Gesponsorde nestbevuilers met een hidden agenda’, ‘demagogie’, ‘populist’ en opnieuw ‘charade’ zijn woorden die ik niet echt verwacht van een ‘erudiet man met een sterk onderbouwd discours’. Gisteren stuurt Sabam een nieuwsflash uit met de mededeling dat ze blij is met de reacties van enkele artiesten, managers en de GALM, die de ‘populistische aantijgingen’ van Younison bekritiseren.

Ik vraag me af wat precies de motieven zijn voor deze publieke geseling. Is er meer dan een vermoeden over een complot tussen Younison en de BSA om het KB over de thuiskopie onderuit te halen? Weet er eigenlijk iemand precies hoe de associatie tussen Younison en de BSA in elkaar zit? Heeft Kelvin de kans gehad om dat duidelijk uit leggen?

Ik citeer nog even het communiqué van Sabam:

“Younison probeert klaarblijkelijk SABAM in diskrediet te brengen door twijfelachtige uitlatingen te verspreiden. Zo is het niemand ontgaan dat YOUNISON, met hulp van de softwarefabrikanten, zich ook inspant voor de afschaffing van de bijdrage voor privékopie, door te beargumenteren dat de SABAM geen auteursrechten zou verdelen
aan de belanghebbenden.”

Nu moet iedereen maar eens naar de site van Younison surfen. Daar staat in koeien van letters:

2. All creators should be fairly compensated for private copying.

Dat is dus precies het tegenovergestelde van wat Sabam verspreid in zijn perscommuniqué en in zijn mailcampagne naar alle Sabamleden. Ik noem dit toch wel een staaltje van flagrante schending van de principes van kritische informatiewinning en geargumenteerde debatvoering. De spreekbuis van de GALM ruikt onfrisse zaakjes omdat Younison connecties heeft met een organisatie die zij als ‘de vijand’ beschouwt. Het vermoeden dat Younison een verborgen agenda geeft (de vergoeding voor thuiskopie in diskrediet brengen) wordt meteen als conclusie geformuleerd, waarbij men ‘vergeet’ te vermelden dat die vermeende verborgen agenda tegenovergesteld is aan de officiële agenda (het is nochtans niet moeilijk voor iedereen die wat kan lezen: de missie van Younison bestaat uit drie punten, de vergoeding voor thuiskopie is een van de drie). Sabam pikt het verhaal op en bombardeert de vermeende verborgen agenda zonder blikken of blozen tot de officiële agenda van Younison. Springt Sabam even zorgvuldig om met de informatie over de gelden die zij in onze naam int?

Nu kan men allicht gaan verkondigen dat ik een aanhanger ben van Younison en dat ik er al even verdachte ‘big business’ ideeën op nahoudt. Dames en heren, ik ben enkel op zoek naar de waarheid en naar een open en kritisch, gefundeerd debat. Als kritisch ingesteld observator stel ik vast dat er hier eerder sprake is van een ongefundeerde heksenjacht. Je gaat me niet horen vertellen dat Younison en Kelvin Smits heilig zijn en van alle zonden moeten worden verschoond, maar enige zin voor nuancering is toch wel op zijn plaats.

Hoe had dit debat dan volgens mij wel gevoerd moeten worden?

1. De kritisch stemmen interpelleren Younison over een aantal heikele punten, zonder daaraan onmiddellijk conclusies te verbinden en het oordeel te vellen vooraleer de pleidooien zijn gehouden.
   • Younison beweert een belangenvereniging te zijn en is gestructureerd als een bvba. Hoe zit dat precies?
   • Younison wordt gesponsord door de BSA. In het verleden hebben wij vastgesteld dat feit A, B en C erop wijst dat de BSA gekant is tegen het KB omtrent de thuiskopie. Volgens het mission statement van Younison ijvert de organisatie vóór een correcte vergoeding voor de thuiskopie. Is er daar geen sprake van belangenvermenging?
2. Younison antwoordt op deze bezwaren.
3. Daarna wordt geoordeeld of de intenties van Younison deontologisch verantwoord zijn.

Ik geef toe dat ik behoorlijk lang naar school ben geweest om me deze elementaire principes van debatvoering eigen te maken, maar ik mag toch verwachten dat zij ook tot de basiskennis behoren van de mensen die zich in deze zaak hebben laten horen. Helaas, ik heb nog geen enkel argument gelezen dat erop wijst dat de BSA het KB over de thuisvergoeding saboteert. Volgens mij zijn die argumenten zelfs enkel bekend bij een uiterst beperkt publiek en neemt ongeveer iedereen aan dat die stelling klopt, zonder de argumenten te verifiëren. Zonder enig gevoel voor historische kritiek wordt volgens de conclusie getrokken dat Younison een verborgen agenda heeft en wordt zonder voorafgaande proces het vonnis over de organisatie geveld. En tenslotte buigt Sabam dit haastig vonnis om in een publiek statement waar de vermoede verborgen agenda plots de officiële agenda van de beschuldigde wordt.

U begrijpt dat ik me moet bedwingen om dit geen…. populistische demagogie te noemen.

Waarom wordt er hier langs alle kanten met modder gegooid? Waarom wordt er niet ingegaan op de kern van het debat? Kelvin heeft in zijn presentatie tijdens de Younisonbijeenkomst wel slides getoond met feiten en cijfers. Ik heb mensen al horen brommen dat die cijfers of de conclusies die eruit worden getrokken niet kloppen, maar ik heb nog NIEMAND tegenargumenten zien aanvoeren. In heel deze discussie is er eigenlijk weinig van argumentatie sprake. Het is eigenlijk te gek voor woorden (en ondertussen staat minister Van Quickenborne maar te gniffelen over het gebrek aan eensgezindheid onder de artiesten).

En laten we even serieus zijn: de discussie over het auteursrecht eindigt niet bij het KB over de thuiskopie. Wat gaan we daarna doen: op ons gat blijven zitten? Wat ik vooral onthoud uit mijn gesprek met Kelvin is dat hij de beheersvennootschappen naar de 21ste eeuw wil leiden. De wet over de thuiskopie is een belangrijke verwezenlijking, maar we moeten verder naar de toekomst kijken. De uitdagingen van de digitale revolutie zijn gigantisch, maar met de juiste competentie op de juiste plaats is een goede oplossing binnen handbereik. Ook al ben ik overtuigd over de billijkheid van de wet op de thuiskopie, het zal niet eenvoudig zijn om dit tegenover de publieke opinie te (blijven) verdedigen. Sabam zou zo veel sterker uit de hoek komen als zij kan zeggen: ‘We hebben voor deze wet geijverd omdat wij ervan overtuigd zijn dat auteurs recht hebben op de vruchten van hun artistieke arbeid. Tegelijk beseffen wij dat deze manier van innen niet de ideale is en investeren wij volop in nieuwe technologieën die ons in staat zullen stellen om de reële muzieksconsumptie in kaart te brengen. Dit moet ervoor zorgen dat in de toekomst het juiste geld alsmaar meer bij de juiste persoon terechtkomt.’ Een dergelijke boodschap zal veel beter aanvaard worden en op die manier kan Sabam eindelijk haar imagoprobleem en haar structureel probleem in de goede richting duwen.